Benim gibi yaşı elliyi geçenlerin bu yazıyı okurken gözlerinin dolduğunu hissediyorum.
Sanki benim çocukluğumu anlatmış.
Ben de bir çocukluk anımı anlatayım.
Ortaokul yıllarında, benden 3 yaş küçük kardeşim ağlayarak eve geldi. Şuayiple kavga ettik beni dövdü dedi. Bizde de ağabeylik var ya, çıktım sokağa Şuayibi buldum. Şuayip benim yaşıtım, kardeşimden 3 yaş büyük. Neden kardeşimi dövdün dedim. İşte şöyle oldu, böyle oldu, oyunumuzu bozdu kavga ettik filan derken biz kavgaya tutuştuk. O bir yumruk attı, benim omuzuma geldi. Ben ona yumruk attım, burnuna geldi ve burnu kanadı. Dayanamadım, koluna girip evine götürdüm. Ağlaya ağlaya eve girerken annesi sesini duydu kapıya çıktı. Ne oldu oğlum, niye ağlıyosun dedi. Memetle kavga ettik burnumu kırdı dedi. Annesi de ;
Sen nasıl Memetle kavga edersin, mutlaka sen haksızsındır deyip terlikle vurarak içeri aldı.
Eskiden gerçekten komşuluk vardı. Henüz televizyon denen zaman katili yokken her akşam bir komşuya oturmaya giderdik. Küçük çocuklar otururken uykusu gelince orada bir yere yatırılır ertesi sabah annesi gidip alırdı.