herkes işinin gereklerini olabildiğince gayretle yerine getirirse kimsenin kimseyi dövmesine gerek kalmaz. herkes yaptığı işten ekmeğini çıkarır. mühendis, (mesleğine atanamayınca üretime dahil olan) öğretmen, tekniker, teknisyen makinanın farklı çarklarıdır. her çark da kendi döndüğü alanın bilgisine sahiptir. ha kimisinin çarkının alanını aşacak yeteneklere sahip olduğu aşikar. zaten onlar da ufak yer değişiklikleriyle alanlarını genişletip ekmek yerine pastaya yavaş yavaş yaklaşıyorlar.
bu bahsettiğiniz kavga ise kuydaki kurbağanın gökyüzünü kuyu ağzının çapı kadar sanmasıyla başlıyor. muhteşem kablo açan ustamız, muhteşem autocad kullanan teknik öğretmenimiz yada atıyorum yük analizlerini muhteşem yapabilen mühendisimiz kendisini dünyanın en iyi elektrikçisi sanmaya başladığında ve bunu diğer çarklara kabul ettirmeye kalktığında şimdi üzerinde konuştuğumuz kimseyi bi yere taşımayan tartışma başlıyor.
benim fikrim bu. benim sorduğum soruya gelen cevaplar konuyu açtığı için cevap verme ihtiyacı hissettim.
kavgayla olmaz barışla olur.